دانلود تحقیق و مقاله، نقش برتر پارس

بندر هامبورگ که زمانی شلوغ‌ترین بندر دریایی اروپا (و هنوز دومین بندر بزرگ) بود، در دوران نوظهور جهانی شدن با تجارت آزاد اتحادیه اروپا، کشتی‌های کانتینری مدرن عظیم و افزایش امنیت مرزی، شروع به فروپاشی کرد. کرانه‌های جنوبی فراوان در امتداد رودخانه البه به عنوان جانشین فعالیت کشتیرانی در حال تحول شهر ظاهر شدند و بندر تاریخی غیرعملی را به دلیل عدم استفاده و زوال رها کردند. در اواسط دهه 1990، شهرداری هامبورگ تشخیص داد که هسته مرکزی شهر به شدت به کمک نیاز دارد - به دنبال یک استراتژی شهری احیاکننده برای مقابله با جمعیت رو به کاهش مداوم تنها 14000 نفر ساکن در مرکز شهر (که در دهه 1890 به حدود 170000 نفر رسید) بود و کاهش ارزش اسکله مجاور به یک فرصت تبدیل شد. این بندر صنعتی ۳۸۸ هکتاری که در فاصله کمتر از یک مایلی از مرکز شهر واقع شده است، در سال ۱۹۹۷ توسط دولت-شهر هامبورگ خریداری شد. پس از یک رقابت برنامه‌ریزی جامع شهری، هر دو شرکت KCAP (شرکت هلندی) و ASTOC (شرکت آلمانی) برای همکاری در مورد آینده این مکان اصلی درون‌شهری انتخاب شدند. مفهوم توسعه بعدی، که «شهر هافن» (یا شهر بندری) نامگذاری شد، این سایت را به ده منطقه تقسیم می‌کرد که هر کدام دارای ویژگی‌ها و محدودیت‌های مشخصی بودند. این طرح (که در سال ۲۰۰۰ تصویب شد) امکان ایجاد انواع ساختمان‌ها و محله‌ها را با انعطاف‌پذیری برای انطباق با شرایط پیش‌بینی نشده فراهم می‌کرد - رویکردی نوآورانه که به مسئولان توسعه اجازه می‌دهد تا یک همکاری از مالکان/مستاجران املاک آینده‌دار که طراحی و ساخت ساختمان خود را تهیه می‌کنند، تسهیل کنند و شرکت‌های معماری محلی و بین‌المللی را جذب کنند که منجر به شکلی متنوع و با کیفیت بالاتر از شرایط زندگی و کار می‌شود. علاوه بر این، الزامات پایداری سایت، عملکرد کیفی را در سایتی که دو یا سه بار در سال دچار سیل می‌شود، تضمین می‌کند. برای ایجاد تاب‌آوری در برابر عوامل جوی، سطح تفرجگاه‌های عابر پیاده ۱۵ فوت بالاتر از سطح آب قرار گرفته است، در حالی که سطح خیابان‌ها حتی بیشتر تا ۲۵ فوت تنظیم شده است - که به طور مؤثر ترافیک اصلی وسایل نقلیه و عابران پیاده را در طول توسعه از هم جدا می‌کند. نمای فعلی از ساخت و ساز هافن سیتی پیش‌بینی می‌شود که تلاش ۱۰ میلیارد دلاری برای توسعه مجدد شهری که در حال حاضر در حال انجام است، ۲۵ تا ۳۰ سال طول بکشد تا تمام زیربخش‌ها - از غرب به شرق - را با مجموع ۱۹.۵ میلیون فوت مربع ساخت و ساز جدید اجرا کند، که در حال حاضر "بزرگترین ابتکار ساخت و ساز شهری در حال انجام در اروپا" نامیده می‌شود و به طور مؤثر اندازه مرکز شهر هامبورگ را ۴۰ درصد افزایش می‌دهد. در شمال هافن سیتی، مجتمع انبار تاریخی قرن نوزدهمی اشپایشرشتات، مجموعه‌ای از ساختمان‌های بازسازی شده با آجر کلینکر، قرار دارد که امکان انتقال آسان بین شهر قدیمی و جدید را فراهم می‌کند. درست در جنوب اشپایشرشتات، محله‌ی آم ساندتورکای / دالمانکای - اولین منطقه‌ی تکمیل‌شده‌ی هافن‌سیتی در سال ۲۰۰۹ - قرار دارد که شامل توسعه‌های چندمنظوره، یک بندرگاه کشتی و یک تفرجگاه ساحلی در زیر ساختمان‌های پیش‌آمده است. در نوک غربی اسکله‌ی تاریخی - که از چارچوب آجری قرمز عظیم یک انبار سابق کاکائو معروف به کایشپایخر سر بر آورده است - سازه‌ی منحصربه‌فرد و قابل شناسایی تالار فیلارمونیک الب (الب‌فیل‌هارمونی) جدید پدیدار می‌شود. این سازه‌ی جدید از دستورالعمل‌های طرح جامع هافن‌سیتی در ایجاد «آهنرباهای شهری» پیروی می‌کند - که به طور استراتژیک در محیط بیرونی کل توسعه، به جای مرکز، قرار گرفته است تا بتواند محله‌های مستقل مجزا را با عملکردهای خاص مدنی/فرهنگی شکل دهد. به عنوان خانه آینده ارکستر سمفونی NDR، فیلارمونی نمادین الب، با هدف تبدیل شدن به مرکز محله جدید هافن‌سیتی و اعطای دومین سالن کنسرت به شهر هامبورگ - پس از افتتاح لائیژاله در سال ۱۹۰۸ - با طراحی مدرن و آینده‌نگرانه، به دنبال جلب توجه بین‌المللی و برجسته کردن برنامه‌های توسعه اخیر هامبورگ است. Elbphilharmonie و Laeiszhalle: دو مکان در مرکز شهر تحت یک مدیریت