فولاد : آلياژي از اهن بوده كه در اثر سوزاندن كربن آهن خام سفيد و هم جوش كردن ان با كمي كربن و اضافه نمودن برخي عناصر ديگر به دست مي آيد . فولاد را به روش هاي ريختن ، آهنگري ، نورديدن ، كشيدن و پرس كردن شكل مي دهند . 
از مشخصات فولادهاي ساختماني مي توان به حداقل مقاومت نهايي فولاد ، در آزمايش كشش استاندارد اشاره نمود كه اين مقاومت را با واحد مگا پاسكال و با نماد ST نمايش مي دهند . از جمله فولاد ST37 ( عدد 37 معرف مقاومت كششي نهايي فولاد با واحد مگا پاسكال مي باشد ) . فولاد به شكل ورقه يا تسمه ، تير آهن نيم رخ I ، نيم رخ ناوداني U ، نيم رخ و غيره در ساختمان مصرف مي شود كه از حوصله بحث اين كتاب خارج است . 
تاريخچه استفاده از فولاد در بتن 
مسطح نمودن بتن با فولاد ، بصورت يك اتفاق ناگهاني انجام نشد بلكه ماحصل تلاش ، آزمايش و تجربه تعدادي از معماران و مهندسان قرون گذشته است . در سال 1848 ميلادي لمبوت (Lambot ) يك قايق پارويي كه با استفاده از شبكه هاي مربع مستطيل شكل آهني مسلح شده بود ساخت و به اين ترتيب اولين سازه بتن مسلح را بوجود آورد . در قرن بيستم با پيشرفت تخحقيقات تحول اساسي در شناخت و بررسي رفتارهاي بتن مسلح بوجود آمد و از آن زمان به دليل دوام بالا ، شكل پذيري ، صرفه اقتصادي و مقاومت در مقابل آتش سوزي و استحكام آن بتن مسلح يكي از پرمصرف ترين فرآورده هاي ساختماني به حساب مي آيد . 
مانن و وايس در كتاب سيستم مونيير تئوري بتن آرمه را بر اساس سه اصل بنا نهادند . اين سه اصل كه امروزه نيز مورد استفاده قرار مي گيرند عبارتند از : 
1-    كليه ي نيروهاي كششي در يك عضو بتن مسلح توسط فولاد تحمل مي شود . 
2-    انتقال نيرو به ميلگرد به وسيله چسبندگي بين بتن و فولاد صورت مي گيرد (اصل عمل و عكس العمل ) 
3-    اندازه ي تغييرات حجمي بتن و فولاد در اثر تغيير درجه حرارت با هم برابرند ( بطور تقريبي ) 
از آنجا كه بتن داراي مقاومت بالايي در برابر فشار مي باشد مي توان از آن براي عضوهاي تحت فشار مانند ستون بهره گرفت . ولي به احتمال زياد عضو بتني در طول عمر خود با نيروهاي كششي ، خمشي ، برشي و غيره مواجه مي شود كه در مقابل اين نيروها ، اعضاي بتني خالص مقاومت پاييني دارند . به همين دليل مهم براي تقويت سازه هاي بتني و انعطاف پذيي به آنها از اعضاي فولادي به نام ميلگرد در داخل آن بهره مي گيرند كه در اين حالت به عضو بتني « بتن آرمه » يا بتن مسلح گفته مي شود . 
از دلايل مهم استفاده از ميلگرد در قطعات بتني مي توان به موارد زير اشاره نمود : 
1-    بالا بردن مقاومت كششي ، برشي ، پيچشي ، خمشي و ... در مقاطع بتن آرمه . 
2-    افزايش دوام بتن 
3-    امكان ساخت پوسته هاي مقاوم نازك به وسيله بتن مسلّح . 
ب ) آشنايي با انواع آرماتورها 
ميلگردهاي مصرفي بايد نو ، تميز ، بدون هيچ گونه آلدوگي نظير چربي ها ، ذرات بتن ، گرد و خاك و يا مواد زائد ديگر باشد . زيرا هرگونه آلودگي در سطح ميلگرد موجب كاهش اصطكاك و درگيري بين بتن و فولاد شده و در حقيقت آن را از حالت مسلح خارج مي نمايد . مقطع ميلگرد نبايد به علت زنگ زدگي ضعيف شده و....