استان آذربایجانشرقی از ناحیه شمال، با کشورهای آذربایجان، ارمنستان و جمهوری خودمختار نخجوان (وابسته به کشور آذربایجان) به طول 235 کیلومتر دارای خط همجواری است که مرز مشترک این استان با کشورهای فوق را رود ارس تشکیل میدهد. در حال حاضر ارتباط استان با کشورهای همجوار در طول این مرز تنها از سه نقطه جلفا، خداآفرین و کردشت انجام میگیرد که در این میان جلفا از اهمیت خاصی برخوردار میباشد. شهر مرزی جلفا از طریق خطآهن نخجوان، ایروان و تفلیس به جمهوری اکراین و بنادر دریای سیاه وصل میشود. این خطآهن پس از گذر از ایروان به شهر باکو نیز وصل میشود، به دلیل مناقشه قرهباغ، فعلاً در مسیر نخجوان ـ ایروان هیچگونه ترانزیتی از طریق این خطآهن انجام نمیگیرد؛ این امر و نزدیکی استان به دریای سیاه باعث شده این استان از نظر موقعیت ارتباطی، اهمیّت و جایگاه خاصی در منطقه داشته باشد.
این استان از ناحیه غربی و جنوبغربی با آذربایجانغربی همجوار میباشد که بخش عمدهای از مرز مشترک آنها را دریاچه ارومیه تشکیل داده است. وجود وحدت قومی و فرهنگی و عوامل اقتصادی سبب شده است که آذربایجانغربی بیشترین سهم را در روابط همجواری با استان آذربایجانشرقی داشته باشد. این روابط از طریق پنج محور اصلی مرند ـ بازرگان، مرند ـ خوی، شبستر ـ سلماس، جزیره اسلامی ـ ارومیه و بناب ـ میاندوآب انجام میگیرد. که محور اخیر، خط ارتباطی آذربایجان به کردستان و غرب کشور نیز محسوب میشود.
استان آذربایجانشرقی در جنوب خود با استان زنجان همجوار است. با وجود وحدت قومی و فرهنگی، به دلیل وجود موانع طبیعی در حدود دو استان و همچنین وجود قطب جاذبی چون تهران در آن سوی محور تبریز ـ زنجان (که جاذب هرگونه حرکت اقتصادی ـ اجتماعی در این محور میباشد) باعث شده است که روابط همجواری در طول این محور رونق خوبی نداشته باشد. این استان از ناحیه شرقی نیز با استان اردبیل حدود 400 کیلومتر مرز مشترک دارد. گردنه صائین در محور سراب ـ اردبیل و محور مرزی کنار ارس و همچنین محور اهر ـ مشکینشهر گذرگاههای اصلی بین دو استان میباشند.
مقدمه
فصل اول : شناخت موقعیت پروژه
معرفی استان و اقلیم وآب وهوای آن
موقعیت قرارگیری در ابعاد استان
تاریخچه شهرستان جلفا
دسترسی ها
بنای تاریخی
اقلیم
تنظیم شرایط محیطی