مرکز نوآوری اوشنا، متعلق به شرکت معماری AMMA، تنها چند قدم با آب‌های کریستالی خلیج کارلایل در بریج‌تاون، باربادوس فاصله دارد و یک ساختمان دو طبقه با انبوهی از چوب است که با نوارهایی از رنگ‌های پاستلی روشن پوشیده شده است، با ایوان‌های عمیق و کرکره‌های آکاردئونی کرکره‌ای که مستقیماً به سمت نسیم دریا باز می‌شوند. سقف‌های هرمی به هم پیوسته آن، از جمله چیزهای دیگر، مجسمه اوریگامی، یک رشته کوه انتزاعی، کریستال‌های تکه‌تکه شده یا حتی دندان کوسه را تداعی می‌کند. این ساختمان ۵۰۰۰ فوت مربعی که با همکاری موسسه XQ، یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در اوکلند، کالیفرنیا با تمرکز بر بازاندیشی آموزش دبیرستان، به همراه وزارت تحول آموزشی باربادوس طراحی شده است، اولین قطعه ساخته شده از یک آزمایش ملی است: تلاشی برای بازسازی معماری مدرسه حول محور یادگیری مبتنی بر پروژه، تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی و نگاهی محلی‌تر به آموزش.

این پروژه با جاه‌طلبی بزرگتر میا ماتلی، نخست وزیر باربادوس، برای فاصله گرفتن از مدل آموزشی "گچ و صحبت" دوران استعمار جزیره - ردیف‌هایی از دانش‌آموزان، معلمان در جلو، آزمون و حفظ کردن - و حرکت به سمت یک روش یادگیری روان‌تر و مشارکتی‌تر آغاز شد.

مایکل مورفی، بنیانگذار AMMA، می‌گوید: "هر مدرسه‌ای تجلی ساخته شده خودِ آموزش و پرورش است." به عبارت دیگر، اگر باربادوس نوع جدیدی از یادگیری می‌خواست، به یک مدل فضایی جدید نیاز داشت.

ساختمان سفید مدرن با کرکره‌های کرکره‌ای و نوارهای عمودی رنگارنگ در یک بخش، طراحی شده توسط معماران AMMA و در مقابل آسمان آبی صاف.

مدل آموزشی مبتنی بر پروژه XQ چارچوبی را فراهم کرد. دانش‌آموزان، با تمرکز بر مسائل زیست‌محیطی محلی، در طول یک پروژه به تنهایی، به صورت دو نفره یا در تیم‌های بزرگتر کار می‌کنند. بنابراین آنها به ردیف‌های میز نیاز ندارند، بلکه به فضاهایی برای تحقیق، آزمایش، تأمل، مرور و در نهایت ارائه یافته‌های خود نیاز دارند. AMMA این ایده‌ها را به یک ماژول مثلثی تبدیل کرد که می‌تواند با ماژول‌های دیگر به اشکال هندسی بزرگتر - لوزی، ذوزنقه، شش ضلعی - متصل شود که سپس می‌توانند به کلاس‌های درس، آزمایشگاه‌ها، اتاق‌های اجتماعات و در نهایت به یک محوطه کامل تبدیل شوند.