پاورپوینت بررسی غرفه رابرت اولنیک، توسط آلبرتو کامپو بائزا و میگل در نیویورک

غرفه رابرت اولنیک، طراحی شده توسط آلبرتو کامپو بائزا و میگل کویسموندو، در نیویورک افتتاح شد.

MagaZZino فعلی که توسط Miguel Quismondo طراحی شده است، ساختاری بسیار چشمگیر است. با افزایش موفقیت موزه، به مرور زمان به فضای بیشتری نیاز شد. در نتیجه، خانواده Olnick Spanu درخواست ساخت یک ساختمان اضافی را دادند.

آلاچیق نوساز یک سازه بتنی مسلح دو طبقه با فرم موازی مستطیل شکل است. همچنین میزبان مجموعه شیشه ای مورانو، کافه تریا و مناطق دیگر نمایشگاه است. در محوطه اصلی نمایشگاه؛ یک بخش همسانگرد سفید و مکعبی وجود دارد. این فضا برای میزبانی نمایشگاه های موقت و تبدیل شدن به نقطه کانونی موزه طراحی شده است.

برای اینکه خورشید در تمام ساعات روز نفوذ کند، از هر گوشه منطقه همسانگرد 10×10×10 متر مکعب و سفید، شکاف هایی به ابعاد 2.10×2.10×2.10 متر باز شد. طراحان اندازه دهانه ها را 2.10 متر تعیین کردند تا در صورت قرار گرفتن بر روی دیوارهای در تماس با زمین، ابعاد مناسب برای استفاده به عنوان درب داشته باشند. دو سوراخ به عنوان درهای ورودی به مکعب سفید قرار می گیرند. مهم ترین ویژگی این سوراخ های 2.10×2.10 متری، عمیق بودن آنهاست. با استدلال ساده، طراحان دهانه مربوط به سطح کف را حذف کردند. علاوه بر این، سوراخ‌های عمیقی در مرکز دیوار حفر شد که به کل فضا در یک نگاه قابل درک است.

این غرفه جدید که در دامنه تپه در ملک Magazino قرار دارد، در مجاورت ساختمان اصلی قرار دارد و ساختار خطی ساختمان را منعکس می کند. نمای بتنی با محاسبه پنجره ها و پنجره های سقفی طراحی شده است. میانجی گفتگو بین هنر، معماری و فضای طبیعی است.

ساختمان اضافی تقریباً 335 متر مربع به محوطه موجود اضافه کرد. در طبقه اصلی، دو گالری با نور طبیعی وجود دارد که برای نمایشگاه های خاص طراحی شده اند. طبقه پایین شامل فضای گالری سوم برای نمایش شیشه و سرامیک مورانو است. همچنین یک فضای منعطف 140 متر مربعی مشرف به حیاط باز غرق شده وجود دارد. این فضا برای رویدادهای آموزشی، عمومی مانند نمایش فیلم، ارائه و پنل ها طراحی شده است. در طبقه بالا، یک کافه و منطقه مطالعه وجود دارد که با لبه زمین ناهموار منطبق است و فضای داخلی و خارجی را ارائه می دهد. به لطف این منطقه، محیطی مناسب برای استراحت بازدیدکنندگان ایجاد شده است.

میگل کویسموندو، معمار این پروژه، گفت: «ساختمانی که ما به عنوان ادای احترام به طراحی زیبا، ساده و مدرن ساختمان موجود طراحی کردیم. او می‌گوید: «این یک بعد جدید به محوطه در حال توسعه موزه به ارمغان آورد. این ساختمان که با طراحی استراتژیک پنجره و شیشه سقف بینندگان را با زیبایی های محوطه آشنا می کند، فضای لازم را برای برنامه های آموزشی و سرپرستی رو به رشد موزه ارائه می دهد. همچنین اجازه می دهد تا پروژه ها در قالب های جدید ارائه شوند. من همچنین بسیار هیجان زده هستم که با مربیم آلبرتو کامپو بائزا روی طراحی این ساختمان جدید کار می کنم. او می افزاید: «این پروژه بازتابی از رشد مؤسسه و همچنین ایمان و تعهد نانسی و جورجیو به جامعه بهار سرد است».