«همانطور که خواهید دید، این یک تخته سنگ ساده است که با فضای سبز احاطه شده است. اما این تخته سنگ شامل یک برآمدگی است که به عنوان یک پوشش عمل می‌کند. این پوشش به من اجازه می‌دهد تا گلدان همسرم را درون آن قرار دهم - احتمالاً گلدان خودم را نیز، اگر در اعماق اقیانوس آرام نگیرم.» نامه‌ای از لوکوربوزیه به چارلز باربریس، ۲۲ مه ۱۹۵۸. سفارش پس از مرگ همسرش ایوان، در ۵ اکتبر ۱۹۵۷، لوکوربوزیه خود را وقف پروژه‌ای برای ساخت یک قبر برای هر دوی آنها کرد. او گورستان روکورون کاپ مارتین، روستایی که در آن کابانون، "قلعه" خود را ساخته بود، انتخاب کرد. پروژه در ۲۵ مارس ۱۹۵۸، لوکوربوزیه از شهردار روکبرون امتیاز سی ساله برای قطعه زمین J، شماره‌های ۳ و ۴، به مساحت ۴ متر مربع را دریافت کرد. لوکوربوزیه از دوستش، چارلز باربریس، نجار، خواست تا قبر را بسازد. باربریس قالب‌ها را مونتاژ کرد و سالواتور برتوکی، بنای ساختمان، تخته سنگ سیمانی را ساخت. به ژان مارتین، میناکار، وظیفه ساخت دو صفحه مینای سفید داده شد. سنگ قبر ایوان روی صفحه پایینی نقاشی شده بود که لوکوربوزیه آن را با رنگ آبی زنده کرده بود تا تداعی کننده دریا باشد. هنگامی که معمار فوت می‌کرد، صفحه بالایی با صفحه دیگری به رنگ زرد و قرمز جایگزین می‌شد تا تداعی کننده آسمان درخشان و آفتاب‌گیر باشد. «من طرحی برای سنگ قبری با برآمدگی منشوری شکل به ارتفاع ۵۳ سانتی‌متر × عرض ۴۳ سانتی‌متر ایجاد کرده‌ام که از ۵۳ سانتی‌متر در بالا تا ۱۰ سانتی‌متر در پایین شیب دارد. بنابراین این برآمدگی ۷۰ سانتی‌متر طول و ۴۳ سانتی‌متر عرض دارد. از آنجایی که قرار است خاکستر همسرم در آن قرار گیرد، به عنوان یک درپوش عمل خواهد کرد.» لو کوربوزیه در مایر روکبرون، کاپ مارتین، ۱۶ مه ۱۹۵۸. لو کوربوزیه در کنار «برآمدگی»، یک گلدان استوانه‌ای شکل ساخت که یادآور ترکیبات ناب‌گرای او در دهه بیست بود و در عین حال پیچیدگی هندسی را به سازه اضافه می‌کرد. تخته سنگ توخالی بود تا فضای کافی برای گیاهان باقی بماند. در نهایت، لو کوربوزیه روی تخته سنگ نقشی به شکل صدف ایجاد کرد و آن را با صلیب برنزی ایوان منبت‌کاری کرد. مقبره لو کوربوزیه © FLC / ADAGP تاریخچه بعدی این مقبره محافظت نشده است، اما از برچسب معماری معاصر برجسته بهره‌مند است و در منطقه حائل کابانون، بخشی از مجموعه فراملی که در فهرست میراث جهانی با عنوان "اثر معماری لو کوربوزیه" ثبت شده است، قرار دارد. این مقبره رو به دریای مدیترانه است، درست در همان مکانی که معمار در ۲۷ آگوست ۱۹۶۵ بر اثر حمله قلبی درگذشت. همانطور که لو کوربوزیه در زمان مرگ ایوان اصرار داشت، مقبره باید "بدون گل یا تاج گل" مورد تقدیر قرار گیرد.